Mentes Grójec - szkoła językowa - angielski;niemiecki;hiszpański;rosyjski;francuski;japoński - Diagnozowanie oraz Zastosowanie Terapii Poznawczo-Behawioralnej (CBT) u Dzieci w Wieku Szkolnym

Spis treści
Diagnozowanie oraz Zastosowanie Terapii Poznawczo-Behawioralnej (CBT) u Dzieci w Wieku Szkolnym
Strona 2
Strona 3
Strona 4
Strona 5
Wszystkie strony

Strona 1 z 5

adhd ADHD, zapożyczony skrót anglojęzyczny, który w całości brzmi, Attention Deficit and Hyperactivity Disorder, objawia się już w okresie dziecięcym. Zaburzenie to ma podstawę neuropsychologiczną na podłożu społecznym, emocjonalnym oraz poznawczym (Hatiganu). Zaburzenie to ma podłoże neuronalne w okolicy przednio-prążkowym palidalno podwzgórzowym obwodzie oraz dysfunkcyjne przy odbieraniu informacji zwrotnych za które odpowiada kora mózgowa. Stosując tylko neuroleptyk i/lub psychoterapię ułatwia tym samym funkcjonowanie osób dorosłych w tym także dzieci, co przyczynia się do ułatwienia przystosowania społecznego. Jak również wykształcona kadra nauczycielska, dobrze doinformowani rodzice, oraz pomocne i wyrozumiałe otoczenie.

W tym artykule chciałbym przedstawić farmakoterapie zapożyczoną ze środowiska naukowego na terenie Stanów Zjednoczonych, które spełnia oczekiwania rodziców dzieci z ADHD i rzetelnie stosuje wybrane terapie nie tylko behawioralne po to aby pomóc dzieciom dostosować się do wymagającego otoczenia w środowiskach w których żyją na co dzień. Na samym początku chciałbym poruszyć nietrafne diagnozowanie osób w tym dzieci z ADHD, które utrudnia funkcjonowanie zaburzonych osób oraz spowalnia proces przystosowania się i umożliwienia normalnego życia lub wcale nie jest zdiagnozowane. Badania prowadzone przez zespół Dodson’a udostępnione publicznie stwierdzanją, że stawiane przez lekarzy psychiatrów diagnozy są trafne lecz tylko częściowo. Często zdarza się, że psychiatrzy po pierwszej wizycie pacjenta wypisują osobie z niediagnozowanym neuropsychologicznym zaburzeniem ADHD receptę na farmakologiczne leczenie depresji. Zdarza się to również nie tylko po jednej wizycie lecz po kilku. Aczkolwiek współwystępowania schorzenia dodatkowego to z pewnością depresja, lęk oraz problemy związane ze stosowaniem używek. Jest tu mowa o 56% pacjentach z niezdiagnozowanym ADHD, którzy o pomoc zwracali się do poradni lub przychodni gdzie zostają skierowani do różnych oddziałów w tym psychiatrycznych, które zostały zanotowane jako oddziały skierowań w 24%. Musimy zwrócić uwagę na fakt, że osoby z ADHD są nie leczone ponieważ nie są właściwie zdiagnozowane co utrudnia takim jednostką życie w społeczeństwie a tym samym innym, którzy nieświadomie ich krzywdząc nie są w stanie im pomóc.

Zaburzenie ADHD nie jest zaburzeniem organicznym ani chorobą, która niszczy mózg od wewnątrz. ADHD skutkuje brakiem uaktywnienia się myśli zwane inaczej impulsywnością lub nadpobudliwością, zachowanie spowodowane bezmyślnie. Również, braku uwagi, nie możliwość jednostki zapanowania nad wieloma bodźcami środowiskowymi jednocześnie. Badania, które starają się wyjaśnić podłoże neuropsychologiczne ADHD, często odnoszą się do modelu emocjonalnego Gray’a. Model ten składa się z dwóch czynników: aktywizujący system behawioralny (BAS) oraz hamujący system behawioralny (BIS).

poprzednia - następna »»